Home / Yazarlar / Prof. Dr. Ahmet Kağan Karabulut / Med-Cezir Hâlleri…

Med-Cezir Hâlleri…

“Tok olan ekmeğin sade dışını,

Aç olan özünü görürmüş” derler…

Kaldı mı etrafta cennetine aç,

Affına da muhtaç hisseden erler…

 

Herkes bir âlemde, herkes mükemmel…

Gariplere kalmış tövbeler, aflar…

Günahtan azade gibi yaşarlar,

Küçük ağızlarda, kocaman laflar…

 

Ellerin günahın konuşur diller,

Ellerin cebinde gezinir eller,

Öte yandan kibir dolu gönüller…

Bu kiri aklamaz rüzgârlar, seller…

 

Bir sadaka verir, bin kez söylenir,

Oysa sol görmezse, sağ nasiplenir…

Çölde giden yalnız yolcu misali,

Dünya bir gölgelik, o da eylenir…

 

Üç kuruşluk hayır, hasenat yapar,

Üç bin kez anlatır, nefsine  tapar…

Aymazlığın zirvesinde dolaşır

Bilmez, bir de cennette bir köşk kapar…

 

Riya, süm’a, ucup, eneiyyetten,

Kararmış gönüller, kararmış özler…

Oysa herkes aynı kemikten, etten,

Nasıl da tepeden bakıyor gözler…

 

Rızıklar ayrılmış daha doğmadan,

Kim zengin, kim fakir, kim ne bilir ki…

Kimse göçüp gitmez sınav olmadan,

Varda yok, yokda var, öyle gelir ki…

 

Gafil zanneder ki nefsin oldurur,

Gurur çöllerinde özün soldurur,

Kiramen katibin kendisi sanki

Önüne geleni nâra doldurur…

 

Aslında hepimiz hep bu hâldeyiz,

Med-cezir misali bir ahvâldeyiz…

Bir garip âlemde, uzak gurbette…

Kafeste kuş gibi hasretlerdeyiz…

 

Sahi çok mu zordur sade yaşamak,

Gizli amel edip özler visali…

Gözündeki yaştan dahi utanıp,

Vasati kırk çöpten biri misali…

 

Madem ki her hayır Yaratan’dandır

Sıyrıl neyin varsa, gözyaşlarında…

Sessizce bir tövbe, içten yöneliş,

Ve kavuşma, yalnız “kul” makamında…

 

27 Temmuz 2017- Konya

Prof. Dr. Ahmet Kağan Karabulut

About admin

Check Also

Şiirlerden Bir Demet (Kısa Kısa)

“Özçekim” yapmadan duramaz olduk, “ÖZE” dönmeye fırsat bulamaz olduk… —— Alnı secde gören yetmez, Kalbi …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Watch Dragon ball super